Perpecahan Melayu Akibat Keangkuhan Mahathir

Sejak beberapa dekad lalu, naratif mengenai perpecahan politik Melayu sering menjadi 'senjata' oleh bekas Perdana Menteri, Tun Dr. Mahathir Mohamad.

Beliau baru-baru ini mendakwa bahawa perpecahan dalam UMNO menjadi punca utama Melayu berpecah.

Namun, hakikatnya perpecahan Melayu bukanlah 'fenomena' baharu di negara ini.

Situasi tersebut bermula sejak era awal kemerdekaan negara, malah Mahathir sendiri memainkan peranan besar dalam mencetuskan keretakan tersebut.

Dari surat layang kepada Tunku Abdul Rahman, konflik dengan Semangat 46, hinggalah kepada penubuhan parti-parti baharu selepas era reformasi, Mahathir konsisten menggunakan strategi pecah dan perintah demi kelangsungan politik peribadinya.

SUMBER: https://www.sinarharian.com.my/article/775270/berita/politik/dakwaan-tun-m-punca-melayu-berpecah-hanya-naratif-berulang-ndash-khaled-nordin

Perpecahan politik Melayu mulai jelas apabila Mahathir menulis surat layang kepada Perdana Menteri pertama, Tunku Abdul Rahman, selepas tragedi rusuhan kaum 13 Mei 1969.

Dalam surat tersebut, Mahathir menuduh Tunku Abdul Rahman gagal membela orang Melayu dan terlalu memberi ruang kepada kaum lain.

Tindakan tersebut bukan sahaja mencabar kepimpinan Tunku Abdul Rahman, tetapi juga menanam benih ketidakpercayaan dalam kalangan orang Melayu terhadap kepimpinan UMNO ketika itu.

Surat layang itu menjadi titik mula Mahathir membina imej sebagai 'penyelamat Melayu', walaupun hakikatnya situasi berkenaan membuka ruang kepada politik berasaskan perpecahan.

SUMBER: https://www.freemalaysiatoday.com/category/bahasa/pandangan/2026/04/06/dr-m-sekali-lagi-salahkan-orang-melayu-atas-perpecahan-akibat-dirinya

Ketika Mahathir menjadi Perdana Menteri, beliau berdepan cabaran daripada Tengku Razaleigh Hamzah yang menubuhkan Semangat 46 selepas krisis UMNO 1987.

Perpecahan itu berpunca daripada gaya kepimpinan Mahathir yang autoritarian, menyingkirkan pesaing politik tanpa kompromi.

Semangat 46 menjadi simbol bahawa politik Melayu tidak lagi bersatu di bawah satu payung.

Mahathir menggunakan kuasanya sebagai Perdana Menteri untuk melemahkan Semangat 46, tetapi kesannya adalah politik Melayu semakin berpecah kepada dua blok besar.

Walaupun UMNO akhirnya kembali dominan, luka perpecahan itu tidak pernah sembuh.

Peristiwa itu membuktikan bahawa Mahathir lebih mementingkan kelangsungan kuasa peribadinya berbanding usaha menyatukan Melayu secara ikhlas.

SUMBER: https://www.freemalaysiatoday.com/category/bahasa/tempatan/2026/04/02/pemimpin-dakwa-dr-m-kontradik-bidas-perpecahan-tapi-sendiri-tubuh-banyak-parti

Pemecatan Datuk Seri Anwar Ibrahim pada 1998 sekali lagi mencetuskan gelombang besar perpecahan politik Melayu.

Gerakan reformasi melahirkan Parti Keadilan Nasional yang kemudiannya menjadi Parti Keadilan Rakyat (PKR), merupakan wadah baharu bagi Melayu progresif dan generasi muda.

Mahathir menuduh Anwar sebagai ancaman, lalu menggunakan kuasanya untuk menyingkirkan bekas Menteri Kewangan itu.

Namun, tindakan itu membawa kesan jangka panjang iaitu kaum Melayu tidak lagi melihat UMNO sebagai satu-satunya parti dominan.

Reformasi membuka jalan kepada politik pelbagai parti, tetapi pada masa sama mengukuhkan imej Mahathir sebagai pencetus perpecahan.

Retorik Mahathir tentang 'Melayu berpecah kerana UMNO' jelas bercanggah dengan sejarah yang menunjukkan beliaulah yang menyingkirkan pesaing dan mencetuskan parti baharu.

SUMBER: https://www.freemalaysiatoday.com/category/bahasa/tempatan/2026/04/07/kamu-yang-menyimpang-demi-kuasa-veteran-umno-bidas-dr-m

Selepas bersara pada 2003, Mahathir tidak pernah benar-benar meninggalkan politik.

Beliau sering menyerang penggantinya, Tun Abdullah Badawi dan Datuk Seri Najib Razak, sehingga melemahkan UMNO secara dalaman.

Kritikan berterusan terhadap kepimpinan UMNO menyebabkan rakyat hilang kepercayaan, lalu membuka ruang kepada Pakatan Harapan pada 2018.

Ironinya, Mahathir kembali sebagai Perdana Menteri melalui Pakatan Harapan, tetapi sekali lagi gagal menyatukan Melayu.

Beliau menubuhkan BERSATU, kemudian meninggalkan parti itu untuk menubuhkan PEJUANG.

Tindakan berkenaan jelas menunjukkan corak yang berulang iaitu setiap kali Mahathir tidak puas hati, beliau menubuhkan parti baharu.

Akibatnya, politik Melayu semakin berpecah kepada beberapa parti kecil.

SUMBER: https://www.malaysiakini.com/news/630819

Tuntasnya, Mahathir sering mendakwa UMNO punca kaum Melayu berpecah.

Namun, sejarah politik Malaysia sejak 1969 membuktikan bahawa beliau sendiri adalah pencetus utama perpecahan tersebut.

Dari surat layang kepada Tunku Abdul Rahman, konflik dengan Semangat 46, pemecatan Anwar, sehinggalah penubuhan BERSATU dan PEJUANG, Mahathir konsisten menggunakan strategi pecah dan perintah demi kelangsungan politik peribadinya.

Kini pada 2026, politik Melayu berada dalam era perpecahan parti paling kritikal.

Golongan muda semakin menolak retorik lama dan sejarah jelas menunjukkan bahawa perpecahan Melayu bukanlah perkara baharu, tetapi sebuah legasi yang berlarutan lamanya sejak zaman Mahathir sendiri.